پدر میخال و دوستانش به خاطر تجربه جنگ و تحریفات اجتماعی پس از جنگ که یا به طور مستقیم در آن شرکت کردند یا به طور ترسو و ساکت شاهد آن بودند، مورد stigmatization قرار گرفته‌اند. آنها سعی دارند احساسات گناه خود را سرکوب کرده و رفتارشان را با یادآوری فتوحات قهرمانانه جنگ به نسل جوان توجیه کنند. اما میخال نمی‌خواهد هیچ ارتباطی با مشکلات آنها داشته باشد. او به طور ناخودآگاه جو ناخوشایند خانواده و ریاکاری پدرش را درک می‌کند. پس از یکی از بسیاری از مشاجرات با پدرش، از خانه فرار می‌کند و مصمم است راه خود را برود.