این زندگی‌نامه دراماتیک نسبتاً ساده یکی از دو فیلمی بود که به مناسبت ۵۰۰مین سالگرد مرگ ژان دارک سفارش داده شد، اما به زودی به ناحق به فراموشی سپرده شد و جای خود را به فیلم پیروزمندانه کارل درایر 'شهادت ژان دارک' داد. این مقایسه ناعادلانه است: درایر یک هنرمند بود، اما کارگردان مارکو دو گاستین قطعاً خود را به عنوان یک صنعتگر برجسته ثابت کرد و تأکید او بر زندگی اولیه دختر اورلئان در دومرمی به عنوان یک پایان زیبا و متناسب با درام پرشور دادگاه درایر عمل می‌کند.