شادیا

فاطما احمد کمال شاکر که بیشتر با نام هنری شادیا شناخته می شود. بازیگر و خواننده مصری بود. او به خاطر نقش‌هایش در کمدی‌های سبک و درام در دهه‌های 1950 و 1960 مشهور بود. او سومین همسر صلاح ذوالفقار بود. شادیه یکی از هنرپیشه ها و خوانندگان شاخص در مصر و منطقه خاورمیانه و نماد دوران طلایی سینمای مصر بود و به خاطر ترانه های وطن پرستانه اش شناخته شده است. فیلم ها و آهنگ های او در مصر وجهان عرب منتقدان او را موفق ترین هنرمند جامع مصری و عربی تمام دوران می دانند. اولین حضور او در یک فیلم در «ازهر و اشواک» (گل و خار) و آخرین فیلم او «لا تسلنی من آنا» (از من نپرس که من کی هستم) بود.[1] او همچنین به خاطر آهنگ میهن پرستانه اش «یا حبیبتی یا مصر» (ای مصر، عشق من) و نقش اصلی او در فیلم مصری «المراء المغوله» (زن ناشناس) شناخته شده است.[2] ششاز فیلم های او در 100 فیلم برتر مصری قرن بیستم فهرست شده است. در آوریل 2015، او اولین بازیگر زنی بود که از آکادمی هنر مصر دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از فیلم موفقش «معبودات الگامهیر» (بت توده‌ها) به او لقب «بت توده‌ها» داده شد.