صلاح منصور (۱۹۲۳ – ۱۹۷۹) بازیگر مصری متولد شبین الکناطر – کالیوبیه (دلتای مصر) است.

او کار خود را در مدرسه تئاتر آغاز کرد. او همچنین در تأسیس تئاتر مدرسه وزارت آموزش و پرورش در سال 1938 شرکت کرد. صلاح پس از فارغ التحصیلی در سال 1940 به عنوان سردبیر در مجله رز الیوسف مشغول به کار شد. وی سپس به مؤسسه عالی هنرهای دراماتیک زیر نظر زکی تولیمات بزرگ پیوست و سپس در سال 194 فارغ التحصیل شد.7.

او در سال 1954 به همراه همکارانش عبدالمنعم مدبولی، سعد ارداش و محمد رضا، «المسره الحر» یعنی تئاتر آزاد را تأسیس کرد.

منصور در نقش‌های صحنه‌ای مختلف از جمله: «ملک الشحاتین یعنی ملک گدایان»، «الناس الی که یعنی پایینی ها»، «بورای باعدالتحصینات یعنی برائی پس از تعدیل»، «ذوکاک المدک یعنی کوچه مدک»، «رومولوس الثالغه».در» و «زیارة السیدة العغوز یعنی زیارت پیرزن».

صلاح منصور فعالیت سینمایی خود را در سال 1345 با بازی بهه ی حافظ در فیلم «الزهرا یعنی گل» آغاز کرد. او همچنین در فیلم «حبیب الروح یعنی XXX» (1949) به همراه انور واگدی و یوسف وهبی شرکت کرد. او در سال 1950 با لیلا مراد و حسین صدکی «شعاطع الغرام یعنی ساحل عشق» اثر هنری برکات را بازی کرد. از جمله فیلم های معروف او می توان به «بدایا و نهایا یعنی مرده در میان زندگان، «ماء الثکریات یعنی با خاطره»، «حارب من الایام یعنی فراری از زمان»، «کندیل ام هاشم یعنی چراغ ام هاشم»، «البسطگی یعنی عیسیثیمان». قلب».

اگرچه او در طول زندگی حرفه ای خود در نقش های دوم قفل شده است، اما جوایز بسیاری را برای بازی خود دریافت کرد.

او یکی از معروف ترین "شرورهای" مصر استاو پس از ایفای نقش عالی شهردار در فیلم «الزاوغة الثانیه یعنی همسر دوم» با بازی سواد حسنی، شکری سرحان و صنعا گامیل، «امدت السینما المصریه یعنی شهردار سینمای مصر» است. هرگز نمی توان جمله معروف او را فراموش کرد: «اللیلا یا امدا یعنی امشب ای شهردار».

صلاح منصور جوایز بسیاری را برای بازی در رادیو، سینما و تئاتر دریافت کرد. بهترین بازیگر رادیو (1954)، بهترین بازیگر مرد برای نقششدر فیلم «لان اعتراف یعنی اعتراف نمی کنم» (1963) و فیلم «الزوقة الثانیه (1968)». او همچنین نشان افتخار مصر (1978) را دریافت کرد.

صلاح تا زمان مرگش به عنوان مشاور در بخش آموزش تئاتر در وزارت آموزش کار کرد.